एउटा सेतो कागज,जो चाहन्छ दुनियाँ उ जस्तै सफेद होस्
निष्कलङ्क र बेदाग भएर उ स्वच्छ कलमद्वारा आफूमाथि लेखाउन चाहन्छ देश बदल्ने कथा
तर अफसोस रगत र काला धूवाँले लत्पतिएका कलमहरूले
उ माथि आफूखुसी बनाउछन् सूर्य र ताराका बिम्बहरू
तारा चम्किँदा उ माथि जबर्जस्ती बनाइन्छ सूर्य
घाम चर्किदा उ माथि जबर्जस्ती बनाइन्छ तारा
र खबर फैलाइन्छ कि उ समय भन्दा उल्टो छ
आफूमाथि लागेका दागहरू मेटाउदै जब उ तङ्ग्रिएर सफा हुन्छ
फेरी रङ र भातका जुठोहरू पुछिन्छ टिस्यु बनाएर उ माथि
तर उ स्वच्छ र सफेद छ र चाहिरहन्छ सफा नै हुन
यसरी सफा हुन आफै माथि लागेका दागहरू मेट्दा मेट्दै उ आफू च्यातिन नपाओस्
र अधुरो नहोस् देश बदल्ने कथा ....
����
ReplyDelete